Przemówienie

Mirosława Krupińskiego

które miał wygłosić na wręczeniu nagrody przyznanej przez Redakcje "Kroniki" 

- polonijnego pisma wydawanego w Norwegii przez panów Bogdana Strażyńskiego i Zbyszka Tyszko. 

Droga Redakcjo, Szanowni Organizatorzy i Uczestnicy  spotkania

Dziękuję za tak cenne wyróżnienie i za zaproszenie na uroczystość wręczenia nagród  w miejscu które dla  każdego Polaka powinno być miejscem pamięci, miejscem zadumy i miejscem zachęty do dalszych działań na rzecz  pełnego wyzwolenia i odrodzenia naszego Kraju – Polski.

Nie mogąc wziąć udziału w spotkaniu, poza podziękowaniami za zaproszenie, pragnę przekazać gratulacje innym Laureatom  nagrody  „Kroniki”  oraz moje serdeczne życzenia wszystkim Uczestnikom spotkania - powodzenia w ich działaniach i sukcesu w ich realizacji.

Nie czując się upoważnionym do mentorowania Zgromadzeniu, pragnę zasygnalizować kilka moich własnych priorytetów na najbliższe lata:

1.      Wyprowadzenie Polski z impasu politycznego będącego skutkiem porozumienia w Magdalence i skutkiem trzynastoletnich wspólnych rządów z ekshumowanym w tejże Magdalence umierającym wówczas przeciwnikiem.

2.      Doprowadzenie do uzasadnionej i skutecznej ingerencji prawa we wszystkich dotychczasowych przypadkach działania na szkodę Polski i jej obywateli, a w szczególności:  - popełnionych zbrodni, zaboru majątku  narodowego, nieuczciwego i wynikającego z  chęci  własnych korzyści dysponowania tym majątkiem.

3.      Doprowadzenie do unieważnienia  transakcji krajowych i pozakrajowych zawartych w wyniku przekupstwa (opłacanego zwykle  łapówkami i obietnicami przyszłych korzyści i stanowisk).

4.      Doprowadzenia do ujawnienia, przeanalizowania i oceny zatajanych przed społeczeństwem decyzji „w imieniu III Rzeczpospolitej” przez nieuczciwych polityków zmierzających do osiągnięcia korzyści własnych i korzyści kół które ze szkodą dla III RP reprezentują.

5.      Odsunięcia uczestników działań wymienionych w pakt 3 i 4 od stanowisk i posad państwowych, samorządowych i kierowniczych, oraz ukarania ich z całą surowością prawa za popełnione przestępstwa przeciwko własnemu narodowi.

6.      Objęcia wnikliwym i wszechstronnym zainteresowaniem oraz społeczną kontrolą spraw związanych z zamierzonym wejściem Polski do Unii Europejskiej.  Wyjaśnienie przed obligatoryjnym, moim zdaniem, referendum narodowym następujących aspektów tego projektu:

·        właściwego zabezpieczenia (odpowiednimi formalnymi porozumieniami) majątku narodowego, społecznego i prywatnego przed wyprzedażą w okresie nierównowagi cen, w okresie panującego w Polsce bezrobocia i w okresie opisanej w poprzednich punktach nieuczciwej ekspansji obcego kapitału w gospodarkę polska.

·        właściwego zabezpieczenia niezależności Polski jako państwa decydującego o swojej wolności, niepodległości, zwyczajach kulturowych, religijnych poszanowaniu historii i zachowania własnego majątku narodowego.

·        wprowadzenia pięcioletniego okresu próbnego członkostwa w UE, po którym członkostwo te  może być zatwierdzone lub wycofane na drodze powszechnego referendum obywateli Polski.

·        pewności iż ustawodawstwo Unijne nie uniemożliwi działań opisanych w punkcie 5 (wyżej) i ze ludzie działający na szkodę III RP nie będą chronieni przez prawa UE przed słusznymi działaniami polskich organów ścigania.

·        Pewności iż przeszłe zbrodnie przeciw Narodowi Polskiemu, których ściganie zostało do tej pory zaniedbane, nie ulegną na mocy praw UE przedawnieniu.

7.      Zachowania na terenie III RP języka polskiego jako języka urzędowego, z możliwością, ale nie z obowiązkiem, stosowania przez Polaków innych języków ułatwiających komunikację międzynarodową.

Drodzy adresaci i Uczestnicy spotkania!  - Powyższe punkty nie obejmują wszystkich  potrzeb Trzeciej Rzeczpospolitej Polskiej i potrzeb jej społeczeństwa.  Inne, równie istotne potrzeby i punkty programowe znajdują się na listach  wielu partii, grup społecznych i rozrzuconych po całej Polsce i poza nią organizacji i osób. Problemem jak dotąd było zebranie tych punktów razem, rzetelne ich przedyskutowanie i podjecie działań w kierunku ich wdrożenia wysiłkiem zbiorowym – ponadpartyjnym, ponadkoteryjnym i ponadpodziałowym.

Pamiętacie zapewne jaka siłę reprezentowała „Solidarność”, ta pierwsza – lat 80 i 81, która uniosła się ponad podziały klasowe, podziały wynikające z różnic poglądów w wielu innych, mniej istotnych niż wolność i demokracja (ta prawdziwa) sprawach. Ta którą zniszczono siłą  i podstępem - znajdując głupich, chciwych współwładzy i przekupnych, Taką siłę można znów zbudować najpierw formułując wspólne cele a później przyciągając do tych wspólnych celów ludzi gotowych jeszcze raz podjąć zbiorowa próbę ich realizacji.

Istnieje tego jeden warunek – że nie dacie się obezwładnić setkami podziałów przebiegających po linii spraw mniej istotnych, społecznie i zwyczajowo umownych – które można dyskutować bez nadawania im rangi „być albo nie być” . Pamiętajcie że wczorajszy i dzisiejszy wróg doskonale zna maksymę „dziel i rządź” i jak wiele już razy będzie starał się ją wykorzystać aby Was podzielić. Ustalcie więc „listę priorytetów A” które są warunkiem waszego wspólnego działania – i listę dalszych priorytetów w których kompromisy są możliwe bez szkody dla Polski czy jej społeczeństwa.  Okaże się wtedy że macie mniej niż  wczoraj wrogów i że jest Was dużo więcej niż wczoraj.

No i ostatnia moja rada – pamiętajcie że nic tak nie zniechęca społeczeństwa jak nie spełnione deklaracje i nie dotrzymane obietnice. Lepiej obiecać uczciwie i realistycznie mniej i dotrzymać – niż przekupić społeczeństwo mirażami i wypiąć się na nie po osiągnięciu w ten sposób własnego celu. No ale o tym już się zapewne  przekonaliście.

Życzę Wam i sobie powodzenia w tej kolejnej drodze pod górę.

Mirosław Krupiński

Albany, Australia, 1 luty 2002 roku.